Het is warm vandaag. Ik loop hard op de dijk tussen Sint Michielsgestel en Halder. Langs de traag stromende Dommel rivier. Hardlopend voor een goed doel. Voor de vluchtelingen die tussen Oekraïne en Polen in totaal 114 kilometer lopen voor hun vrijheid.

Ik loop al in vrijheid. Het is mijn eigen keuze om hier te lopen. Om nu te lopen. Ik heb die afstand van 114 kilometer opgedeeld in blokken van 10 a 11 kilometer. Zo past het in mijn best drukke agenda en ook beter bij mijn huidige conditie. Die keuze heb ik. Ik besef dat de vluchtelingen die niet hebben. Die moeten door. Door weer en wind. Op pad naar een onzekere toekomst.

Het warme weer in Nederland heeft de natuur doen ontwaken. Het gras op de dijk staat ineens hoog. Het slaat tegen mijn benen. Een smal pad slingert over de dijk. Ik probeer het te volgen waarbij ik de muizenholletjes tracht te ontwijken. Op mijn pad vliegen libellen met me mee. Grote facetogen lijken me in de gaten te houden. Telkens vliegen ze voor me uit, landen op het pad voor me, en vliegen weer op als ik er aan kom. Het lijkt net alsof ze me voort willen trekken. Weer een paar meter verder. Een extra motivator die niet echt nodig is. Immers, ik geniet van het lopen en het levert ook nog iets op voor anderen.

Van Lviv in Oekraïne naar Przemysl in Polen. Dat is de vluchtroute die al veel Oekraïners hebben genomen. Ik ben nu over de helft van mijn uitdaging. Met mijn sportieve prestatie steun ik de vluchtelingenhulp van het Rode Kruis.

Help me mee en doneer! Al heel veel mensen uit mijn omgeving, vrienden, familie, collega’s van het werk en in de kunst, hebben me al gesteund. Fantastisch, al die support. Let wel : het hoeft niet, en het kan wel.

https://www.kilometersvoorkansen.nl/fundraisers/marcelrus

 

0 Reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

*

©2022 Marcel Rus

Login met je gegevens

Je gegevens vergeten?