Ineens moet ik terugdenken aan een gesprek wat ik eens had met een Reiki docente. In die tijd voelde ik me niet fijn. Out Of Sync. Ik had net mijn vader verloren aan een plotselinge hartaanval en was mijn baan aan het verliezen. Ik was een boventallig verklaard persoon. Iemand die weg moest, maar het eigenlijk nog helemaal niet wilde.

In de tijd dat we elkaar spraken, kwam ik nog wel naar mijn werk. Maar mijn werk was mijn werk niet meer. De receptionist begroette me als vanouds. De toegangspas verschafte me toegang, maar na de toegangspoort voelde het allemaal heel anders. Mijn toekomst was immers zonder al die collega’s. En dat besef was bij mij en bij hen geland. Ik zat wel op mijn bureaustoel, maar mijn gedachten waren elders. Ik deed mijn werk zoals ik dat altijd wel deed, maar dan anders. Als je weet dat iets binnenkort eindigt, dan voelt dat niet fijn. Zou de buschauffeur in de film Speed zich ook zo gevoeld hebben?

Met een coach kon ik er wel over praten. Over dat gevoel. De teleurstelling. De onzekerheid die ineens was ontstaan. En hoe ik erop kon reageren. Het zorgde er niet voor dat mijn vervelende gevoel weg ging. Dat ging pas weg als Het Echt Gebeurde. Als ik de deur zou sluiten achter mij. Als ik echt weg zou zijn.

Het voelde feitelijk net zoals de Reiki docente schetste: ‘soms ontkent een mens zijn situatie’, zei ze. ‘Een situatie die er al een tijd aan zat te komen, onvermijdelijk is. Het is als een doolhof met hoge muren. Al lang loop je een doodlopende weg in. En nu sta je helemaal aan het einde met enkel muren om je heen. Links, rechts, voor je. Je wilt niet terug, je wilt vooruit. Zoals je dat al zo lang aan het doen was. Maar het kan niet meer. Je stoot je neus. Letterlijk. Je beukt je knieën stuk op de muur voor je.’ Ik had het beeld wat ze schetste, direct herkend. Ergens wist ik wel dat het kon gebeuren. En nu stond ik voor een muur. Een muur die enkel ik kon afbreken. Maar hoe?

Een aantal kunstwerken hebben een Muur (Wall) als thema. Maar niet een grauwe grijze kantoor muur. Maar een met strepen en vrolijke kleuren. Laag voor laag ga ik de muur afbreken om te zien wat er achter zit. Uit dat doolhof van mijn leven. Kijk verder met me mee, over mijn schouder, de komende weken op mijn website https:\\marcelrus.com ? Het wordt Fun!

Met vriendelijke groet,  Marcel Rus

 

https://marcelrus.com | marceljanrus@gmail.com | 06-83707970 | Facebook \ Insta Marcel Rus Art

0 Reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

©2019 Marcel Rus

Login met je gegevens

Je gegevens vergeten?