Sommige mensen gaan nooit dood. Vandaag verscheen dit bericht in de media: ‘De boeddhistische zenleraar, monnik, schrijver en vredesactivist Thich Nhat Hanh is zaterdag op 95-jarige leeftijd in Vietnam overleden. Thich Nhat Hanh geldt wereldwijd als een van de meest invloedrijke boeddhisten en als de man die mindfulness in het Westen introduceerde.’ Thich Nhat Hanh is zo’n mens die niet dood kan gaan.

Toen ik het bericht las viel ik toch even stil. Hij is een inspirator voor me. Als ik aan hem denk, dan zie ik hem in zijn gewaad lopen op blote voeten in de natuur. Lopen met aandacht en in volmaakte rust. Elke stap behoedzaam en traag. De aarde voelend onder zijn voeten. Één met de natuur. Ik probeerde het ook. In mijn eigen achtertuin op een zomerse dag. Stap voor stap een rondje maken op blote voeten. En had er, met een hoofd vol met actie, behoorlijke problemen mee om de rust te bewaren. Om niet functioneel te lopen en zo snel mogelijk dat rondje af te maken. Maar om het rondje het doel te maken. Niets meer dan dat. Het bracht me veel door de rust, de traagheid van Thich Nhat Hanh te benaderen.

Ik liep naar mijn boekenkast. Het is een grote houten boekenkast met een deur met dun glas. Er stond een boek van hem in. Hoe toepasselijk op zijn sterfdag is het het boek met de titel ‘Leven’. Een inspirerend boek over hoe de dood je tot leven aanzet. Dit staat er ook in: ‘elk moment sterven we en worden we weer geboren. We blijven voortbestaan in onze kinderen, onze leerlingen, in iedereen wiens leven we hebben geraakt’. Mijn eerste gedachte was de goede. Thich Nhat Hanh is gestorven. Maar hij zal nooit dood gaan.

0 Reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

*

©2022 Marcel Rus

Login met je gegevens

Je gegevens vergeten?