‘Zie je wel dat je het kan! Je bent er bijna. Nog even volhouden!’ Een paar meter achter me hoor ik een zware mannenstem dit zeggen. Ik ben aan het hardlopen, Den Dungen uit richting Berlicum. Mijn vaste route als ik een tien kilometer wil lopen. Ik moest mijzelf even weer activeren om te starten. Maar had een prima activator: mijn uitdaging van het Rode Kruis Kilometers voor Kansen. Hardlopen voor de vluchtelingen die vanuit Oekraïne naar Polen vluchten.

De man zegt de woorden die mij motiveren. Maar ze zijn niet bedoeld voor mij! Als ik over mijn schouder naar achter mij kijk, zie ik dat een boomlange man op de fiets naast hem een piepkleine kleinzoon op een piepklein fietsje aanspoort en inspireert om de laatste meters naar zijn huis te blijven fietsen. Ik lach erom. En pak het stiekem toch op als motivator.

De regen striemt intussen in mijn gezicht. Toevallig heb ik die ene bui van de dag uitgekozen om mijn laatste kilometers te lopen. Maar het maakt me niet uit. Ik vorder meter voor meter. Over de brug over de Aa en later over het Maxima kanaal. Langs de Zuid-Willemsvaart. Elke meter zitten vluchtelingen in mijn gedachten.

Als ik de volgende dag mijn laatste tien kilometer registreer in de app van het Rode Kruis, krijg ik even later een bericht van het Rode Kruis:

Gefeliciteerd! Je hebt jouw doelafstand van 114 kilometer gehaald. Geweldig gedaan!

 Je bent nu virtueel in Przemysl aangekomen. Kun je je voorstellen dat je al deze kilometers af moest leggen, alleen om in veilheid te zijn? Voor de mensen uit Oekraïne was het de realiteit, zomaar van de ene op de andere dag.

 Dankzij jouw sportieve prestatie en je opgehaalde donaties kunnen we mensen op de vlucht helpen. Tijdens hun reis en daarna.

Dan besef ik nogmaals dat wat ik heb gedaan. 114 kilometers in stukjes gehakt hardgelopen. Het verbleekt bij de ontberingen en stress die het vluchten met zich meebrengt. Mijn problemen waren vooral hoe ik het gepland kreeg. Passend in mijn agenda van werk, kunst en privé. Niks geen stress en alle vrijheid om te kiezen.

In weekblad De Brug sta ik op de voorpagina met deze actie. Om nog één keer te vragen om support. Om aan de vluchtelingen uit Oekraïne te blijven denken.

Dank aan de aandacht voor deze actie! Dank sponsoren voor jullie bijdrage! De actie blijft nog open staan voor donaties. En misschien brei ik er nog een tien kilometer aan vast.

#kilometersvoorkansen

www.kilometersvoorkansen.nl/fundraisers/marcelrus

0 Reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

*

©2022 Marcel Rus

Login met je gegevens

Je gegevens vergeten?