Woensdag 16 juni was een warme dag. Een hele warme dag. Al vroeg in de ochtend stond ik in de witte koepeltent op Park Lingezegen te luisteren naar de instructies die Dirk en Cisca gaven aan ons. Ons, de kunstenaars die die dag elk hun eigen kunstwerk gingen maken. Ik kon niet wachten om te beginnen! De bolderkar werd ingeladen met de spullen die ik mee had genomen en we liepen over het grasveld naar de schilderplaats.

De hele verdere dag zat ik in de flow. Immers ik deed iets wat ik graag doe. Schilderen. Buiten zijn in de natuur. Omringd zijn door kunst van anderen. En fijne klets met kunstliefhebbers. Mijn mede kunstenaars van de dag werkten vooral door aan hun eigen werk. Elk met hun eigen methode. Harry, die links naast me stond, kwam te laat en schilderde een mooi landschap in amper een uur. De kunstenaars rechts van me had al weken zich voorbereid op een voorstelling met een boom, was de halve dag aan het passen en meten en was nog niet klaar toen ik naar huis vertrok. Ieder zijn eigen methode. En allemaal met fantastische passie!

Ik zat ook in mijn flow omdat ik kunst maakte op een manier die ik niet gewend was. Immers, in één dag een kunstwerk maken wat ook buiten kan blijven staan. Het is iets wat ik nooit doe! Ik doe over een kunstwerk normaliter een paar dagen. Doorlooptijd dan, zodat alles goed kan drogen. Nu had ik me aangepast en had ik vooraf textielen stroken geprepareerd. Die ging ik er die dag op plakken maar vooral op timmeren. Het verstoorde de rust in het Park, waarvoor excuses.

Al snel ontstond er een kunstwerk. De stroken vormden samen een lappendeken. Elke strook stond voor mij voor een corona bubbel. Ieder zijn eigen bubbel, zijn eigen veilige omgeving. Het lijkt zo alsof we niets met elkaar te maken hebben. Maar in werkelijkheid hebben we het hier over de mensheid, over een mondiaal probleem wat we best vergelijkbaar met elkaar aan het doorstaan zijn. Dat liet het kunstwerk ook zien. Ondanks de kleuren was het een eenheid. Net als dat de mensheid in al zijn verscheidenheid toch ook een eenheid is. ‘Corona Bubble’ zo heb ik het werk genoemd.

Dirk, de initiator van Colorfield Experience, trok even zijn wenkbrauwen op toen ik de final touch aanbracht. De felle Mondriaan achtige kleuren werden overgeschilderd met wit. Onder het wit scheen de felle kleur door. Ik vond het zo goed. Het zorgde voor de eenheid die ik zocht. Samen met een fijne vrijwilliger hing ik daarna het schilderij verticaal op aan twee balken. En zo werd het één van de honderden diverse werken die samen Colorfield vormen.

Wil je ook kijken? Kom dan langs op het tijdstip wat jij wenst! Park Lingezegen is altijd open. Hou dan De Park 10 aan in Elst. Je kan er vrij parkeren. De moeite waard voor een bezoek!

www.thecolorfieldexperience.nl

www.marcelrus.com

0 Reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

©2021 Marcel Rus

Login met je gegevens

Je gegevens vergeten?