Manuscript Found in Accra

Af en toe lees ik een boek waar ik blij van word. Een boek vol inspiratie. Een boek wat iets in mij wakker schudt of iets laat herleven wat ik wellicht al wist maar had weggestopt. 

Vorige week stuitte ik in een 2e hands boekenhandel in de Vughterstraat in Den Bosch op een Engelstalig boek. Het had een rode glimmende rug en een pastelkleurige tekening op de kaft. En een lelijk contrasterende rode sticker, omdat het boek, een pocket, in de aanbieding was. Kocht ik het om de rug? Of toch omdat de schrijver mij aansprak? De aanbieding? Van Paulo Coelho las ik al vele boeken. Soms zelfs meerdere keren. Het boek kostte mij een hele euro. En het toont mij het leven op een hele andere wijze.

Het verhaal handelt over een manuscript. De titel ‘Manuscript found in Accra’ verwijst ernaar. Het vertelt over een samenzijn in Jeruzalem van bewoners. Ze zijn bang voor de dag van morgen. Jeruzalem wordt belegerd door de kruisridders en men zoekt raad bij de Copt, een wijze. In de vragen van de bewoners en de antwoorden van de Copt, die zijn opgetekend in het manuscript wordt een alternatieve manier van kijken naar ons leven getoond.

Een voorbeeld: ‘In the cycle of nature there is no such thing as victory or defeat; there is only movement’. Als je het kan aanvaarden, dan zul je vrij zijn en ben je in staat om moeilijke tijden te accepteten. Prachtig, toch. 

Een ander voorbeeld: ‘The act of discovering who we are will force us to accept that we can go further than we think’. Ons denken limiteert ons. We laten het toe wellicht omdat we geen risico willen lopen. En vergeten dan dat we zoveel alternatieve nieuwe wegen kunnen bewandelen. Het geeft mij hoop en vertrouwen. 

Een laatste dan. ‘Ask the flower in the field ‘do you feel useful? And the flower will answer: ‘I am beautiful, and beauty is my reason for living’. Ask the river: ‘Do you feel useful?’. And the river will answer: ‘I’m not trying to be useful; I’m trying to be a river.’ Je bent wie je bent, en dat is genoeg.

Ik ben dankbaar voor dit boek en voor het lot wat mij het deed vinden. Ik leg mijn hand op het uitgelezen boek met de rode rug, en ben voor even stil.

Andere blogs