Vandaag kijk ik terug tussen de bomen door in Bomentuin D’n Hooidonk. Ik sta vlakbij waar mijn werk ‘above us only sky’ stond. De grond ankers vormen nog een indicatie van waar ik tientallen keren stond om mijn verhaal had verteld. Van dat je een eigen wereld kan creëren waar het rustig en vredig is. Over het anders kijken naar je omgeving. Door een kader of juist gewoonweg naar boven, naar de machtige wolken in de lucht. Ik denk eraan dat Dirk-Jan en ik mijn schets tot werkelijkheid bouwden samen. En nu heb ik het net afgebroken met Frens en Mex.
Hoe mooi was het beeld van allerlei groepen mensen die door de bomentuin liepen. De een in gedachten. De ander geïnteresseerd in juist de bomen. En nummer drie op zoek naar de betekenis van de kunst. Het bood meer dan genoegdoening om de kinderen te zien kleien bij de workshop of te klimmen in de bomen, de verhalen van Casper Hoenderdos te horen. Ontroerend het verhaal van Gaby en lachwekkend het cabaret van La Duca. Prachtig was het enthousiasme in de ogen van de jonge kunstenaars die als Artist in Residence een nacht in de bomentuin verbleven.
Één van de hoogtepunten wat mij betreft kwam op de dag dat het juist slecht weer was. De opening van de gedichtenwedstrijd. Elf inzendingen waren op dibond plaat vastgelegd en deze platen waren gedrapeerd rond een boom ergens achteraf in de tuin. Er was geen sprake van een wedstrijd, dus was iedereen winnaar. Van de tent liepen we in een processie naar de boom toe. De regen tikte op de paraplu’s. Er waren diverse dichters die het aandurfden om hun gedicht voor te lezen. Het was magisch!
Al deze mensen hebben een podium gekregen. Allen hebben hun verhaal kunnen houden. De bomentuin is bekeken door zoveel nieuwe ogen. En met het bezoeken van al die nieuwe mensen en de vele workshops hebben kinderen een inzicht gekregen in natuur en creativiteit.
We hebben verbonden! We hebben gezaaid!
www.denhooidonk.nl
